Politieke graaiers.

Met enig leedvermaak, maar toch voornamelijk met degout en gefronste wenkbrauwen, volg ik de actualiteit betreffende de mandaten bekleed door lokale of nationale politiekers.

Hoewel ik me goed bewust ben van de regisserende, misleidende en opkloppende rol van de media, zijn en blijven de feiten de feiten.  Het is niet te verantwoorden dat politiekers, van welk formaat dan ook, duizenden euro’s bijeensprokkelen aan mandaten allerhande. Dat kan je onmogelijk nog als politiek bestempelen.  Da’s vaak gewoon “sprokkelen“.

Voornamelijk de intercommunales (een soort bedrijven die gerund worden door afgevaardigden uit de deelnemende gemeenten, een watermaatschappij is er een goed voorbeeld van)  kunnen er goed weg mee, me dunkt.  Er is een verschil tussen een maaltijd aangeboden krijgen na een algemene vergadering waar je gemeente of stad lid van is, en centen aangeboden krijgen voor pro-forma – vergaderingen van tien minuten.

Anderzijds vind ik dat je als politieker correct moet betaald worden voor het werk dat je verricht. En, enige nuance is op zijn plaats: vaak zijn die halfuur – durende vergaderingen het resultaat van langer studiewerk of voorbereidend werk dat niet wordt gezien.  Een vergoeding voor een gemeenteraadslid van 150 eur bruto vind ik bijvoorbeeld bijlange niet een juiste vergoeding voor wie terdege de dossiers bestudeert en daar zijn tijd of energie insteekt. Dat zijn bedragen die wel in zeer schril contrast staan tot de nettovergoeding van de kamervoorzitter van 16 000 eur per maand en tweeduust van Telenet voor een adviesje hier en daar.

Ik verdien ongeveer 2000 eur (-150 eur die wordt afgedragen aan de fractie) aan mijn schepenmandaat.  Ik loop daar niet mee te koop maar heb er ook geen probleem mee om dat te zeggen.  Ik werk er minstens 30 – 40 uren per week voor, steek er veel zorgen en beslommeringen in en laat er ook veel voor vallen.  En tot op vandaag nog steeds met erwt en ziele.  Verder heb ik geen betaalde mandaten en ik ben er ook geen vragende partij voor.

Als je als politieker mekkert dat je in de politiek niet voldoende verdient omdat je in de privé vééél meer zou kunnen verdienen, dan moet je maar in de privé gaan werken hé, denk ik dan.

 

De graaicultuur van politiekers, die veel te veel mandaten bekleden in allerhande intercommunales, verenigingen of instellingen en daar té goed aan verdienen, zorgt ervoor dat élke politieker in een slecht daglicht wordt gesteld.  Ook de hardwerkende, geïnteresseerde man of vrouw die aan lokale politiek doet omdat hij of zij het goed voorheeft met zijn of haar leefomgeving, al dan niet tegen een te lage of correcte vergoeding.  En daar krijg ik de vierkante schiete van.

Gelukkig heeft koningin Paola haar heup gebroken zodat de gazetten over iets anders kunnen beginnen.

Aie!

Facebook Comments

4 reacties op “Politieke graaiers.

  1. Mo laat me niet lachen é !!!!
    Persoonlijk met gemeente en ja zelf met jou gepraat over problemen en het enigste dat jullie interesseerde was jullie zak vullen !!!!!

  2. Ik ben sportraadvoorzitter in Alveringem. Een sportdecreet bestuderen en er dan een beleidsplan rond schrijven opdat de sportverenigingen in je gemeente er voordeel zouden bij hebben is veel werk en vele avonden vergaderen. Dit is ONbezoldigd. Het idee bezoldigd te worden is trouwens nooit in mij opgekomen. Ik dacht dat politiek ook uit een soort idealisme gevoerd werd. Fout gedacht. (Ik zit trouwens in een 10 tal verenigingen, allemaal onbezoldigd trouwens, dit allemaal uit een soort sociaal engagement)

  3. als detailneuker wil er graag “erte en ziele” van maken, want ons “erte” heeft weinig met peulvruchten te maken. Sorry, ik kan het niet laten 🙂 niet aan tillen!

    Serieus : ik kan mij perfect vinden in wat hier gezegd wordt : zo simpel ! Mooi artikel !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.